De beschadiging van eiwitten is een van de belangrijkste oorzaken van veroudering. De eiwitten zijn noodzakelijk voor het goed functioneren van het lichaam. Ze worden ofwel vernietigd door het oxidatieproces (door vrije radicalen), ofwel door glycatie (reactie van moleculen met suiker).
Veroudering van de huid is een van de meest zichtbare tekenen van de beschadiging van eiwit. Er ontstaan rimpels, en de huid verliest zijn elasticiteit en zijn herstellend vermogen. Maar de huid laat in feite veranderingen zien zich voordoen in het hele lichaam. Deze veranderingen betreffen de spieren, de vaten, de ogen, de hersenen en vele andere organen. Wanneer er teveel eiwitten beschadigd raken, zal het lichaam ten prooi vallen aan schadelijke ziektes en vroegtijdige veroudering.
Studies tonen aan dat het aminozuur carnosine de meest doeltreffende antioxidant is tegen de radicale stof hydroxyl (de grootste vijand van eiwitten), en dat dit aminozuur het glycatieproces het sterkst remt. Het glycatieproces zorgt door 'gekruiste verbindingen' voor een versuikering van de eiwitten. Studies tonen eveneens aan dat de hoeveelheid carnosine op een leeftijd van 70 jaar met meer dan 63% is afgenomen, hetgeen wellicht een verklaring vormt voor het verminderde spiervermogen door veroudering. De afname van het carnosinegehalte in het lichaam, gecombineerd met een toename van oxidatie-stress en suikerrijke voedingsgewoontes, maakt dat dit supplement een wenselijke, zo niet onmisbare aanvulling op uw voeding vormt.
Wat ons betreft is het verschijnen van carnosine op de markt het belangrijkste nieuws van dit jaar op het gebied van voeding. Het is een van die zeldzame voedingsstoffen waarvan de krachtige en veelzijdige werking is aangetoond.
Namelijk:

• de stof beschermt eiwitten tegen het gevaar van beschadigingen die veroorzaakt worden door malondialdehyde (MDA). Bovendien verhindert carnosine MDA om gekruiste verbindingen aan te gaan.
• carnosine concentreert zich in de hersenen; het beschermt de hersenen tegen gekruiste verbindingen, oxidatie en excitotoxiciteit. Het behoedt de haarvaten in de hersenen voor eventuele beschadigingen door amyloïde-bèta (dat men in grote hoeveelheden vindt bij de ziekte van Alzheimer), maar ook voor geoxideerde lipiden en de stofwisseling van alcohol.
• carnosine verhoogt de levensduur van senescente cellen en zorgt ervoor dat ze zich langer kunnen blijven delen zoals jonge cellen. Een in vitrostudie op fibroblasten (een bepaald type huidcel) toonde een groei van de levensduur van deze cellen met 67% aan.
• de stof treedt actiever op tegen glycatie dan aminoguanidine, en is in staat de ontwikkelingen van gekruiste verbindingen in collageen tegen te gaan.
• carnosine is een doeltreffend middel bij de behandeling van ouderdomsstaar (studie bij honden), en kan de ontwikkeling van staar vertragen (studie bij konijnen).
• carnosine maakt deel uit van een kleine groep stoffen die in staat is het leven van zoogdieren te verlengen: muizen die werden behandeld met carnosine leefden 20% langer dan de controlegroep. De muizen hadden een jonger uiterlijk, en hun hersenen bevatten significant minder malondihaldehyde (MDA) en monoamino-oxidase B (MAO-B), hetgeen een vernieuwende stofwisseling van dopamine aangeeft.
• het vermindert 85% van de peroxidatie van lipiden in de hersenen bij muizen waarbij intensieve stress werd opgewekt. Het verhoogde in de hersenen van de muizen de beschermende antioxidante activiteit van superoxide dismutase (SOD) met een factor 6.

¤ Carnosine is ongetwijfeld de meest veelbelovende mutimodale ontdekking op het gebied van de anti-veroudering en voeding van de afgelopen jaren. Carnosine verlengt niet alleen de levensduur op celniveau: het verlengt de levensduur van het hele lichaam. Wetenschappelijke studies hebben aangetoond dat carnosine helpt bij het behouden van een structurele integriteit van het lichaam, zowel op het functionele als op het genetische gebied. De stof doet dit op een natuurlijke manier, zonder enige toxiciteit. Hoewel vele studies al een significante werking aantoonden bij een lage dosering, bijvoorbeeld 150 mg per dag, toonden andere studies een grotere activiteit van de stof aan bij hogere doseringen, van 1000 tot 1500 mg per dag. Hierdoor raakt het enzym carnosinase (dat carnosine afbreekt) verzadigd, waardoor de vrije carnosine in voldoende mate beschikbaar is voor het hele lichaam.