Krillolie: definitie en gunstige effecten van deze omega-3-bron

Krill, van voeding voor dieren naar voeding voor mensen

Krill is een Noorse term die 'walvisvoedsel'betekent . En dat heeft een reden : deze kleine garnaal vormt namelijk het hoofdmaal van de vele zeezoogdieren met een walvisbaard, zoals de witte walvis en de vinvis. Dit schaaldiertje staat eveneens op het menu van de pijlinktvis en de pinguïn. Ook verschillende zeevissen en zeevogels eten het graag. Het dieet van de krabbenrob bestaat zelfs voor 98% uit krill.

De bekendst krillsoort is de Euphausia Superba, ook wel de Antarctische krill genoemd omdat deze soort vooral leeft en zich voortplant in het zuidelijke poolgebied. Daar voedt het diertje zich met fytoplankton waarna het ontlasting uitscheidt die op zijn beurt weer voedingsstoffen levert aan de fytoplankton (1).

Krill, waarvan men de biomassa schat op zo'n 125 tot 175 miljoen ton, is dus een onmisbare schakel in de voedselketen van de zee.

Al eeuwenlang wordt krill echter ook (in de gedroogde vorm) door de mens gegeten in landen in Noord-Europa, Rusland en Japan, waar het een onderdeel is van tal van recepten (met name soepen).

We moeten echter wachten tot het jaar 2000, wanneer er een extractieprocedé wordt ontdekt voor het extraheren van krillolie. Bij dit nieuwe procedé worden de interessante bestanddelen van de wonderlijke garnaal niet meer gedenatureerd, waarna krill op grote schaal voor menselijke consumptie geproduceerd wordt (2).

Krillolie is een uitstekende bron van omega-3 en astaxanthine

Waarom zou men krillolie willen produceren terwijl visolie veel gemakkelijker te verkrijgen is, al eeuwenlang gebruikt wordt en over tal van goede eigenschappen beschikt? Simpelweg omdat krillolie, naast twee specifieke en essentiële omega-3-vetzuren (DHA en EPA) ook nog eens fosfolipiden en astaxanthine bevat (3).

Wat betekent dit?

• EPA en DHA dragen bij aan een normale hartfunctie en aan het behoud van een gezonde bloeddruk (4);
• DHA draagt bij aan een normale hersenfunctie, een goed gezichtsvermogen en een normaal triglyceridengehalte in het bloed (5);
• fosfolipiden zorgen er op hun beurt voor dat de DHA en EPA beter worden opgenomen en de effecten ervan versterkt worden (6);
• astaxanthine wordt beschouwd als een krachtige antioxidant (7).

De consumptie van krillolie zorgt er dus niet alleen voor dat we van de zelfde effecten kunnen profiteren als bij de consumptie van visolie, maar zorgt er ook nog eens voor dat we extra astaxanthine binnenkrijgen. Om te kunnen profiteren van krillolie van een hoge kwaliteit zonder vervuilingsresten, kunt u bijvoorbeeld kiezen voor Krill Oil (8).

Het evenwicht tussen omega-3 en omega-6: een delicate zoektocht

Het is goed om te bedenken dat zowel omega-3- als omega-6-vetzuren worden gezien als essentiële vetzuren die we ons lichaam moeten aanbieden middels onze voeding.Ons lichaam is niet in staat ze zelf aan te maken en heeft ze bovendien nodig voor de aanmaak van andere essentiële vetzuren (9).

De moderne westerse voeding zit boordevol omega-6-vetzuren. Het zit met name in varkensvlees en gevogelte dat gevoed is met maïs en/of soja, de twee belangrijkste bronnen van voedsel in de veehouderij. Het is dankzij dit gegeven dat de meeste westerlingen meestal voldoende omega-6-vetzuren binnenkrijgen. Meestal is het dan ook zinloos om op zoek te gaan naar manieren om de hoeveelheid omega-6 in de voeding te verhogen.

De ontwikkelingen in de voedingsindustrie vanaf de jaren '50 heeft ervoor gezorgd dat het overgrote deel van het westerse voeding veel te veel transvetzuren bevat. Deze vetzuren hebben schadelijke effecten voor het lichaam.

Daar staat tegenover dat de westerse voeding bijzonder arm is aan omega-3-vetzuren. Zo maakt ons lichaam zelf DHA en EPA aan, twee essentiële vetzuren, maar het heeft daarvoor omega-3-vetzuren uit de voeding nodig. Echter, de hoeveelheid omega-3 in onze voeding is meestal onvoldoende.

Tekort aan omega-3: verander uw voeding, hoe krill kan helpen...

Een Franse onderzoeker concludeerde op basis van een volledige review van alle studies met betrekking tot verschillende vetzuren dat het noodzakelijk was de hoeveelheden alfa-linoleenzuur (voorloper van omega-3) te verhogen, evenals de inname van vette vissoorten, die rijk zijn aan omega-3 (10-11).

Voor een adequaat evenwicht tussen omega-3 en omega-6 is het dus goed om te kiezen voor een uitgebalanceerde voeding met veel vette vis, een gelijke of een lagere inname van vlees, waarbij bovendien industrieel bewerkte voeding vermeden wordt.

Om het lichaam rechtstreeks DHA en EPA te kunnen bieden, draagt de inname van krillolie eveneens bij aan het zo snel mogelijk aanvullen van de hoeveelheden omega-3.