Het Seignalet-dieet of hypotoxisch dieet: principes en weldadige effecten

Het Seignalet-dieet: wanneer een immunoloog zich op voeding stort

Jean Seignalet was arts. Hij was specialist op het gebied van de immunologie, lector en ziekenhuisarts. Hij publiceerde een groot aantal wetenschappelijke artikelen over histocompatibiliteit, meer specifiek over de compatibiliteit van weefsels van verschillende individuen (een belangrijk gegeven voor transplantaties) (1).

Naar aanleiding van een lezing over instincttherapie (voeding gebaseerd op instincten) die hij in de jaren 80 bijwoonde, en een periode waarin hij zelf depressief was, begon Seignalet belangstelling voor voeding te ontwikkelen.

Hij was er namelijk van overtuigd dat de moderne westerse voeding zorgt voor een ontsteking van de darmwand, wat leidt tot een auto-immuunreactie. Deze auto-immuunreactie zou de ontwikkeling verklaren van bepaalde soorten kanker, reumatoïde artritis, spondylitis ankylosans, etc.

De polemiek rondom het wetenschappelijke karakter van de denkwijzen en conclusies van Jean Seignalet is nog altijd niet geluwd. Desondanks zijn vrijwel alle artsen er het vandaag de dag over eens dat voeding een van de belangrijkste pijlers is van een goede gezondheid en we moeten erkennen dat Jean Seignalet zijn tijd ver vooruit was met zijn conclusie dat een gezonde microflora in de darmen essentieel is (al formuleerde hij het niet op die manier).

De principes van het Seignalet-dieet: ontstekingsremmend en hypotoxisch eten zoals onze voorouders

Om tegenwicht te bieden aan deze ontstekingsopwekkende voeding, komt Jean Seignalet met een 'ontstekingsremmend en hypotoxisch dieet gebaseerd op het voedingspatroon van onze voorouders' (2).

Volgens Seignalet:

• bevatten moderne granen te veel gluten (waardoor ze middels genetische selectie vanaf het begin van de 20^e eeuw ontwikkeld zijn om zo optimaal mogelijk te dienen als basis voor brood). Volgens Seignalet moeten we deze moderne granen vervangen door oude graansoorten en pseudogranen (boekweit, spelt, haver, quinoa, gierst, rogge) (3);
• is het menselijk lichaam niet geschikt voor het verteren van dierlijke melk, van welk dier dan ook (koe, geit, schaap). Zuivelproducten (kaas, yoghurt, etc.) dienen dan ook uit het voedingspatroon verwijderd te worden;
• verdraagt het lichaam geen geraffineerde suikers, die zorgen voor een piek in de bloedsuikerspiegel en die bovendien vaak in producten voorkomen met een laag gehalte aan micronutriënten;
• geraffineerde en gehydrogyneerde oliën en oliën die sterk zijn verwarmd produceren voor het lichaam toxische en ontstekingsopwekkende stoffen en dienen vermeden te worden;
• bevat voeding afkomstig van de conventionele landbouwindustrie grote hoeveelheden pesticiden die schadelijk zijn voor het lichaam, en dus is het belangrijk om biologisch te eten;
• voeding mag niet verhit worden tot een temperatuur boven de 110°C. Niet alleen ter voorkoming van de Maillard-reactie (die zorgt voor de aanmaak van glycatieproducten, die op hun beurt weer zorgen voor de vorming oxidatieve stress in de cellen), maar ook om het verlies van belangrijke vitamines en micronutriënten uit de voeding tegen te gaan (4).

Kort gezegd komt het Seignalet-dieet of hypotoxisch dieet erg in de buurt van wat we vandaag het paleodieet noemen. Een dieet dat lijkt op dat van onze voorouders. Het principe van het Seignalet-dieet is dat men probeert zo dicht mogelijk bij de natuurlijke voeding voor de mens te blijven.

Het Seignalet-dieet: is het veilig?

In feite maakt een deel van de wetenschappers Seignalet twee verwijten als het gaat om zijn denkwijzen:

• het dieet en de theorie zijn niet gebaseerd op degelijk wetenschappelijk onderzoek maar op gerichte empirische observaties. Elk aspect van de benadering zou via experimentele middelen, het liefst gerandomiseerd, geëvalueerd moeten worden;
• sommige mensen, die de hedendaagse geneeskunst verwerpen, zien het hypotoxische dieet als een wondermiddel dat ervoor zorgt dat je nooit ziek wordt en nimmer medicijnen nodig hebt. Het belangrijkste gevaar van het dieet schuilt dan ook hierin:geloven dat het aanpassen van je voedingspatroon alleen voldoende is om je te wapenen tegen ziekten.

Want er speelt meer:

• onze voeding is niet de enige bepalende factor voor het al dan niet ontstaan van ziektes. Ook onze omgeving kan een bron van ziekteverwekkers zijn;
• natuurlijk is het zo dat een gezonde en evenwichtige voeding ons immuunsysteem stabiel houdt, maar bij een ziekte, zeker als het om een ernstige ziekte gaat, is het noodzakelijk om te onderzoeken welke mogelijkheden de moderne geneeskunde biedt om de ziekte te behandelen.

Hoe dan ook, het Seignalet-dieet op zich is niet gevaarlijk: het bevat gezonde voeding die past bij ons lichaam.

Vitamines en probiotica als basis bij Seignalet

Dokter Jean Seignalet adviseerde een supplementinname van vitamines, spoorelementen en minerale zouten. Volgens Seignalet is dat noodzakelijk als compensatie voor een leven dat ver verwijderd is geraakt van de oorsprong. Daarbij geeft hij aan dat het voornamelijk gaat om:

• vitamine C;
• vitamine D;
• vitamines uit de B-groep;
• magnesium, zink en selenium.

Omdat Seignalet zich concentreerde op de gezondheid van de darmen, was hij een van de eerste artsen die het gebruik van melkzuurbacteriën adviseerde (bijvoorbeeld door de consumptie van gefermenteerde kool, miso, gefermenteerde augurken...). En dat terwijl hij het gebruik van zuivel juist verwierp.

In het Seignalet-dieet zien we dus ook zaken terugkomen die we vandaag de dag onder de noemer probiotica zouden brengen en waarmee we onze microflora verzorgen (5). Goed om te weten: sommige probioticaformules bevatten eveneens verschillende stammen van melkzuurbacteriën.